Powstają wreszcie pierwsze concept-arty. Zdecydowaliśmy się na robienie teł dość nietypową techniką. Chciałbym aby wszystkie tła nie były wyraźne, ze szczegółami i detalami które mogą odwracać uwagę widza od istoty sprawy. Zależało by mi na tym, aby utrzymać w gotowym filmie wrażenie, że jesteśmy wewnątrz świata który się cały czas zmienia, i że w każdej chwili bohater może znaleść się gdzieś indziej. Grube pędzle, widoczne ślady pociągnięć i mieszania się farby pozwolą uzyskać to wrażenie.
Szczególnie fajnie może wyglądać zacieranie się granicy pomiędzy światem prawdziwym a tym z opowieści. Chciałbym jednak żeby widz dobrze wiedział kiedy jest w historii a kiedy w rzeczywistości, dlatego świat opowieści Karbida będzie malowany w innej tonacji niż reszta. Pierwsze prace są już umieszczone w galerii.
Wyklarowła mi się koncepcja muzyki i łączenia/dzielenia światów w filmie. Wychodząc z założenia, że muzyka stanowić będzie bardzo ważny element tego projektu, uznałem że trzeba piosenki zespołu ?Spleen?, które już mamy, (o tym już było wcześniej) dodatkowo zagrać na fortepianie. To pozwoli nam na płynne przejścia z jednago świata do innego ? to znaczy np. kiedy Wojtek jest zły i idzie po ulicy, w tle mamy ostry hard-corowy kawałek, ale kiedy wchodzi do Ośrodka i rozmawia z Anetą, powoli się uspokaja i też sam utwór jest dalej wykonywany ale już instrumentalnie.
Takie łączenie styli i rodzajów muzyki pozwoli w płynny sposób przenikać kilka światów muzycznych równocześnie z obrazem.
Każdemu ?światu? Wojtka będzie towarzyszyć inna muzyka. Ma to pokazać różnice nie tylko w obrazie, ale również w sposobie myślenia występujących postaci.
życie codzienne ? utwory zespołu ?Spleen?
sceny ?romantyczne? ? te same piosenki Spleen ale zagrane na pianinie,
sceny z Powstania oraz w pokoju Karbida ? stare przedwojenne polskie piosenki, śpiewane wiersze poetów z Powstania
życie dresiarskie ? charakterystyczna dresiarska muzyka disko-polo
Powstają pierwsze projekty postaci występujących w filmie. W pierwszej kolejności zabraliśmy się za Wojtka i Anetkę. Wojtka musimy przygotować tak, aby mógł występować w różnych sytuacjach ? jako typowy dresiarz na początku filmu ale również żeby posiadał cechy sympatyczne i miał potencjał na zmianę. Anetka będzie przez większość filmu występować w fartuchu, ale również trzeba mieć wersję ?cywilną?.
Pierwsze projekty postaci są bardzo ważne, ponieważ ich wygląd zależy od tego czy widz polubi bohatera czy nie. Ponadto wygląd postaci świadczy o jej osobowości, a więc decyduje o tym jak postać będzie się zachowywać. To jest istotne dla scenarzysty. Zatem robi się troche błędne koło ? nie wiemy jak ma wyglądać postać, bo nie mamy jeszcze scenariusza, ale nie mamy scenariusza bo nie wiemy kto w nim ma występować? Zatem już wiemy. Pierwsze projekty postaci są już w w galerii.pierwsze projekty postaci
Wczoraj namówiliśmy do współpracy przy naszym projekcie studio nagrań ?Ucho?. Będziemy tam nagrywać wszystkich lektorów, tam też wykonamy udźwiękowienie naszego filmu i efekty postsynchroniczne. Tym samym zyskaliśmy nowego partnera w projekcie.
Uchostudio zajmuje się tworzeniem dźwięku do reklam, filmów, dokumentów, seriali i programów telewizyjnych. Bierze udział w realizacji opraw stacji telewizyjnych. Studio tworzą doświadczeni realizatorzy, mający na koncie wiele produkcji telewizyjnych, kinowych i radiowych.
Dziś miało miejsce bardzo ważne spotkanie dla całego projektu. Firma Gutek Film wyraziła zainteresowanie projektem i tym samym stała się naszym pierwszym partnerem.
Dodatkowo Gutek Film zgodził się nam pomagać w procesie występowania o dotację z Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.
Gutek Film firmą dystrybucyjną założona w 1994 w Warszawie roku. Zajmuje się rozpowszechnianiem ambitnego kina, wprowadziła do polskich kin filmy takich reżyserów jak Pedro Almodovar, Lars von Trier, Mike Leigh, Jim Jarmusch, Derek Jarman, Peter Greenaway, bracia Quay czy Francois Ozon. Wydaje również filmy na VHS i DVD, sprzedaje prawa do emisji stacjom telewizyjnym, prowadzi kino Muranów w Warszawie oraz kino Muza w Poznaniu.
Muzyka w tym filmie jest bardzo ważna. Zależało mi na tym, żeby była ostra wtedy kiedy akcja tego wymaga, ale spokojna i romantyczna kiedy bohater będzie przeżywał sercowe rozterki. Zdecydowałem się na współpracę z zespołem ?Spleen? z którym wcześniej pracowaliśmy przy serialu i filmie ?Troo?. Chłopaki przygotowują nam muzykę do naszego nowego projektu.
Będziemy mieć 7 utworów łączych elementy bardzo spokojnego brzmienia z fajnym i melodyjnym hard-corem:
Połykam swoje paranoje
Wiem co we mnie złe
Nie widać co w nas jest
Wstrzymać tryby
Nie widzieć gwiazd
Będę klękał
Wierzę że jest świat
Wszystkie teksty piosenek śpiewane oczywiście po polsku. Dodatkowo będziemy mieć całą masę loopów i wstawek, które dodadzą charakteru naszemu filmowi.
Tyle muzycy mówią o sobie: ?Z założenia Spleen miał być dobrą zabawą i odpoczynkiem od innych projektów muzycznych członków zespołu. Wszyscy graliśmy ze sobą już wcześniej, więc od razu przeszliśmy do tworzenia. Nasza muzyka spotykała się z dużą aprobatą naszych znajomych, a odkąd ujrzała światło dzienne także szerszej publiczności, co bardzo nas cieszy i motywuje do dalszej pracy.?
Zdecydowaliśmy się wykorzystać technikę rotoskopingu do tworzenia trudnych lub wymagających scen. Technika ta polega na sfilmowaniu sceny kamerą, a następnie ręcznym obrysowywaniu poszczególnych klatek w programie do animacji. Jest to bardziej pracochłonne i wydłuża proces produkcji, natomiast daje bardzo fajne efekty i dzięki temu można uzyskać naprawde naturalny ruch postaci, co jest szczególnie ważne kiedy animujemy człowieka. Na próbę zrobiliśmy dwa testy ? zapalanie papierosa przez Wojtka i schodzenie Anety z parapetu. Wydaje mi się że wyszło super. Będziemy musieli nagrać całość materiału kamerą i potem wybrać sceny które wymagają takiego wysiłku, ponieważ po przeliczeniu ilości dni, zrobienie całego filmu tą techniką zajęłoby nam około 30 lat.
Powstał pomysł dodania nietypowego rekwizytu do postaci Karbida, mianowicie starego radia. Mogłoby się zdawać, że radio w pokoju to nic nadzwyczajnego, ale kiedy żyje ono własnym życiem, to już zupełnie inna sprawa. Według Karbida, który twierdzi, że ma je ?od zawsze? radia nie da się wyłączyć, ani zmienić w nim stacji. Sprzęt robi to sam z siebie w zależności od tego, wokół czego będzie się w danym momencie toczyć akcja filmu ? na przykład podczas gdy Karbid bedzie opowiadał o swojej walce w tle usłyszymy piosenki powstańcze, natomiast gdy opowieść zejdzie na temat Anety lub Anieli ? przedwojenne piosenki o miłości.
Ale to jeszcze nie wszystko. Radio będzie rówież swego rodzaju ?doradcą? sugerujacym rozwiązanie ? np. kiedy Wojtek pomyśli o Anecie w radio zagra ?Umówiłem się z nią na dziewiatą?, natomiast w trakcie jego rozmowy z Karbidem na temat bezsensowności poświęcania własnego życia dla czegokolwiek, z radia popłyną dźwięki ?Elegii o Chłopcu Polskim? Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. (trochę jak chór w tragedii greckiej)
Piosenki które chciałbym umieścić w filmie, śpiewała kiedyś Hanka Ordonówna, Tola Mankiewiczówna, Eugeniusz Bodo, Adolf Dymsza.. itp. Problem tkwi nie tylko w prawach do ich użycia, ale również w kiepskiej jakości zachowanych materiałów. Wymyśliłem zatem świetne rozwiązanie ? wszystkie potrzebne piosenki i wiersze zostaną wykonane jeszcze raz, a trzaski i przestery dorobimy cyfrowo.
Co więcej, rozmawiałem dziś z Kasią Łaską, która śpiewała piosenki m.in do Małej Syrenki, Piotrusia Pana i ok 70 innych filmów które wymagały polskiego dubbingu. Udało mi się ją namówić do wzięcia udziału w tym projekcie. Więcej info o Kasi na jej stronie na myspace: http://www.myspace.com/laskakasia
Nagrania dokonamy w znanym i lubianym ?Studio Ucho?.
Dziś zamieszczam kolejną próbę animacji. Tym razem mamy gadającego Karbida i próbę pokazania sposobu w jaki planujemy łączyć świat prawdziwy z opowieściami i światem duchów. Kolorystyka w pokoju Karbida też jest inna niż w reszcie filmu. Muzyka jest tylko tymczasowa, podobnie jak wypowiedź Karbida.
Inspiracją do tej sceny jest zdjęcie pana Sylwestra Brauna, który fotografował Powstanie Warszawskie pod pseudonimem ?Kris?. Na zdjęciu było kilku powstańców którzy siedzieli przy fortepianie. W notce opisał on zdarzenie, w którym spotkał grupę żołnierzy z Armii Krajowej, słuchających muzyki w czasie ostrzału artyleryjskiego. Zdarzenie to miało miejsce w ogródku mieszczącej się tam kawiarnii aktorów.
Przyszedł mi do głowy pomysł zrobienia filmu. Właściwie to już wcześniej chodzło mi to po głowie, ale wreszcie się wszystko nabrało ciała. Film o przemianie młodego człowieka, o relatywizmie oceny wydarzenia w zależności od czasów w których się odbywa, o tym że każdy ma w sobie nieodkryte pokłady dobroci i bohaterstwa, o zestawieniu analogicznych sytuacji w różnych czasach, o wzajemnym oddziaływaniu ludzi na siebie i o tym że każdy człowiek ma swoje życie we własnych rękach i sam decyduje jak się ono skończy. Dość szybko udało się namówić znajomych do współpracy i oto powstała strona tego projektu. Będziemy na niej zamieszczać wszystkie informacje opowiadające o postępach w realizacji planu, szkice, koncept arty, zmiany decyzji i wszystko co ma cokolwiek wspólnego z projektem.
W każdej chwili możesz wyłączyć tą usługę.Ogloszenia towarzyskie